Krzyż Świętego Jerzego na fladze Anglii
Bardzo Ważna Osoba
Biografia Świętego Jerzego
Kult i tradycja
Krzyż Świętego Jerzego
Święty Jerzy z Anglią!
Heros i bestia
Dziejów opisanie
Wejście
Drużyna Łucznicza Drabów Pieszych
Intro > Wejście > Dziejów opisanie > Święty Jerzy - Kult i tradycja
Kult i tradycja
Ostatnia aktualizacja: w poniedziałek, 11 września, A.D. 2006. Święty Jerzy na angielskiej miniaturze z końca XIV w.

Kult św. Jerzego na Wschodzie rozwinął się lawinowo. Był Jerzy trzecią postacią w orszaku świętych po Najświętszej Marii Pannie i św. Michale Archaniele.
      W Egipcie i na Cyprze wzniesiono 60 kościołów ku jego czci. Nie istniał wówczas żaden kościół, który by nie posiadał wizerunku Jerzego.
      Najstarsza wzmianka o jego kulcie, to napis z roku 366: "Dom świętego i triumfującego męczennika Jerzego i jego towarzyszy" (Eaccaea, Batanea (?)).
      W IV w. W Jerozolimie istniała bazylika ku czci Świętego Jerzego, wzniesiona przez cesarza Konstantyna I Wielkiego (Flavius Valerius Constantinus, żył latach 274?-337, cesarz rzymski od 306 r., na mocy edyktu mediolańskiego wprowadził równouprawnienie chrześcijaństwa w 313 r.), w 1953 r. odkryte zostały jej pozostałości.
      Ok. 520 r. Teodozjusz Periget pisał, że w Diospolis(Lyddzie) był od dawna czczony grób św. Jerzego.
      Kościół z klasztorem pod wezwaniem Świętego Jerzego powstał w VI w. w Jerycho.
      Do dziś Święty Jerzy jest czczony szczególnie w Syrii i Etiopii.
      Jedna z prowincji cesarstwa otrzymała nazwę od imienia Świętego Jerzego i zachowała ją do dziś, jako suwerenne państwo: Georgia = Gruzja (taka przynajmniej jest legendarna interpretacja nazwy, chociaż faktycznie ge-õrgia (grec.) = uprawa ziemii, rolnictwo).

Kult św. Jerzego na Zachodzie rozwijał się od VI w.
      Ok. 527 r. wielki wódz bizantyjski Belizariusz (żył w latach ok. 500-565, walczył pomyślnie z Persami, stłumił powstanie w Konstantynopolu, zniszczył państwo Wandalów w Afryce, wysłany przeciw Ostrogotom w Italii, zdobył Rzym i Rawennę) ufundował w Rzymie kościół pod wezwaniem Św.Św. Jerzego i Sebastiana i w tym samym czasie wystawiono Jerzemu bazylikę w Rawennie.
      Wenancjusz Fortunat(us) (*c.540 ok. †c.605 r., italski poeta, swięty, również biskup Poitiers) podaje, że Święty Jerzy miał swoje sanktuarium w Monza (północne Włochy).
      Ferrara obrała sobie św. Jerzego za głównego patrona, a krzyżowcy, którzy roznieśli kult Jerzego po Europie przenieśli jego relikwie do Ferrary ok. 1110-1135 r.
      Wkrótce Święty Jerzy stał się głównym patronem rycerstwa europejskiego, a było ku temu wiele powodów. Był chrześcijaninem, zbrojnym z mieczem u boku, męczennikiem wiary, herosem w wersji chrześcijańskiej.

Ponadto Święty Jerzy stał się patronem Anglii, Litwy, Rosji, Portugalii, Katalonii, także rusznikarzy, zbrojmistrzów, puszkarzy i altylerzystów (chociaż głównie Świeta Barbara), kawalerzystów, wojsk pancernych, rolników, skautingu i harcerzy, wspomaga też w epidemiach, chorobach skóry, trądzie, febrze, w czasie gorączki. Wielu jak widać chciało mieć tak sławnego patrona.Ku górze

V.I.P.   |   Biografia   |   Kult i tradycja   |   Krzyż Świętego Jerzego   |   Święty Jerzy z Anglią   |   Heros i bestia   |   Dziejów opisanie   |   WEJŚCIE