hagiografii można podobno doszukać się 23 świętych, 1 błogosławionego i 1 świętą o imieniu Jerzy (nawet nie wiem jak to jest w żeńskiej formie).
      Najbardziej znany jest rzymski żołnierz z Palestyny, męczennik, urodzony ok. 280 r., stracony ok. 303 r. (23 kwietnia to domniemana data jego śmierci).
      Jego święto obchodzone jest w Kościele Zachodnim 23 kwietnia (w rocznicę śmierci), w Polsce 24 kwietnia gdyż musiał ustąpić pierwszeństwa patronowi Polski Świętemu Wojciechowi - Adalbertowi z Pragi, który zginął w pruskim świetym gaju 23 kwietnia A.D. 997 (obecnie Święty Gaj koło Pasłęka) i w rocznicę tego wydarzenia ma swoje święto.
      W Kościele Wschodnim jego święto obchodzi się 6 maja.
      Jest jednym z najbardziej czczonych świętych Zachodu, ale jego kult na Wschodzie jest jeszcze silniejszy i to ze Wschodu pochodzi większość informacji i legend z nim związanych.
      Dzieli sprawowanie opieki nad żołnierzami i rycerzami ze św.św. Michałem, Maurycym, Florianem i Sebastianem (szczególnie patronem łuczników). Z wyjątkiem Michała (Archanioła), byli oni żołnierzami rzymskimi wysokiej rangi. Żyli w tym samym okresie i zostali męczennikami wiary chrześcijańskiej, za rządów cesarza Dioklecjana.

Opracownie rozdziału "Święty Jerzy": Jakub T. Prądzyński "Mistrz Jakub"
Pomoc w dziełe zapewniły mi: Anna Salwowska, Joanna Janiak.